Leef je leven!

Dit jaar zijn er vier mensen in mijn omgeving overleden. De dood laat me voelen. Laat me nadenken. In het moment Zijn. Relativeren. Het geeft naast verdriet ook veel inzichten. Het blijft een keiharde realiteit: In dit lichaam heb je maar één leven.

“Het leven is om geleefd te worden

Op de manier die jij wilt

Leven totdat het voorbij is”

Wanneer leef je echt jouw leven? Wat is dat dan?

Soms weet je

Maar vergeet je

Laat je

Heb je de moed opgegeven

Voelt het zwaar

Wil je lichter, maar heb je geen idee hoe

Stel je uit

En ondertussen...

Vergeet je

Raak je de verbinding kwijt

Laat je het leven gebeuren

Of laat het leven je gebeuren

Is dat dan het ‘leven leven’ geworden?

Hoe is dat werkelijk voor je?

Waar ben jij in het hele verhaal?

Ik zag eens bij Alpe d’HuZes een bijzondere man spreken, die tot op het laatst bezig is geweest zijn ‘Museum’ te vullen. Een Museum van zijn leven. Eentje om trots op te zijn. Waar hij met plezier mensen kan rondleiden. Ze mee kan nemen in zijn geweldige leven. Ook al te kort.

Dat raakte me zo. Van het rempedaal af en gaan! En natuurlijk zullen er ook diepe dalen zijn en hobbels en oponthoud. Het hoeft je alleen niet te weerhouden. Hoe voelt het als ik dat zeg?

Ben je bereid dit te onderzoeken in jezelf? Want ja, ook de antwoorden liggen in jezelf. Dat is een ding dat zeker is. Wat houdt jou nog tegen? Waar loop je tegenaan?

In mijn begeleiding sta ik naast je. Met oprechte nieuwsgierigheid en liefde voor het leven ga ik mee op jouw avontuur. Puur, vanuit wat er in het moment aanwezig is. Ervaren wat er gebeurt als je het rempedaal loslaat.