Verrijkende perspectieven

Wat maakt het zo lastig om een ander perspectief te bezoeken?

Waarom maakt het verschil wie je die andere blik aanreikt?

Hoezo zou je bij je eigen denkrichting blijven? Waar zit de weerstand?

Iets maakt dat het lastig is om nieuwsgierig te zijn. Open te staan voor een andere waarheid. Alsof we meteen ons leven moeten omgooien of zo. Dat we minder zijn, iemand anders beter is.

Of je wilt wel maar je durft niet goed. Terwijl niemand ermee zegt dat je moet veranderen.

Een groot of klein perspectief, dat doet er niet toe. Voorbeeldje:

Ik had vandaag, al wandelend in een regenbui, een compleet andere ervaring met de regen.

Precies op het moment dat ik met de honden ging wandelen begon het te hozen. Snel nog een paraplu gepakt. En wat ben ik daar nu dankbaar voor!

Niet omdat ik droger thuiskwam dan zonder, maar door de nieuwe beleving met de regendruppels! Naast dat ik ze hoorde vallen op het doek, voelde ik ook de vibratie die ze gaven! Door het handvat heen mijn lichaam in. Ik zette mijn zintuigen nog meer open en kon de regen ineens ervaren als een interne massage. Ik heb nog nooit zo genoten van een regenbui.

Nou kan je me keihard uitlachen. Of lach je omdat je stiekem aan het meegenieten bent. Het plaatje helemaal voor je kan zien? Ik ben benieuwd hoe eerlijk je daarin naar jezelf durft te zijn :)

Regen ‘hoort bij Nederland’, maar velen hebben er een behoorlijke hekel aan. Zeker als ze er doorheen moeten. Een veelgehoorde reden om geen hond te nemen, haha! Het is alleen goed voor de natuur etc.

Alleen helpt die overtuiging je niet. Niet om het ook anders te kunnen zien. Het zet je vast, het sluit je af voor een nieuwe ervaring.

Onder veel van het denken en handelen zit een perspectief, een mening, oordeel. Waarschijnlijk een hele oude. Gekoppeld aan een bepaalde situatie met bepaalde mensen. Een ervaring die nu nog steeds invloed op je heeft. Het vaak gehoorde ‘het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben’ zou ik dan kunnen citeren. Een ander perspectief hier kan zijn: wie ben je dan werkelijk?

En al zou het om een verandering in jou gaan, verandering is nou eenmaal spannend. Je gaat een beetje weg van het bekende, naar het deels nog onbekende. Van veilig naar de vraag of dat ook veilig kan zijn voor je.

Weet je dat je al kunt voelen hoe het is om daar te zijn, na die verandering? Misschien is het woord verrijking meer passend.

In mijn begeleiding werk ik ervaringsgericht. Zodat je kan voelen wat is, wat je niet meer wilt, wat je wel zou willen. Wie je werkelijk bent. Op avontuur in jezelf naar een nog rijkere jij.