Ziek lijf of wat anders?
- Marcha van Deventer

- 15 jun
- 2 minuten om te lezen
Ik voel me beroerd, gammel, verkouden, pijnlijke keel, opgeblazen buik.
Wat heeft mijn lichaam mij te vertellen? Het is niet aangenaam, maar ik probeer nog meer in mijn lichaam te zakken. Door het ongemak heen. Om te achterhalen wat er onder kan liggen als oorzaak. Wat wilt mijn lichaam me vertellen?

Er komen verschillende dingen op:
*Het opkijken tegen afspraken die eraan zitten te komen. Ik kan me levendig voorstellen dat ik daar ‘ziek’ van wordt. Ze geven een spanning die mijn lichaam moeilijk kan verteren. Het begon het weekend al met mijn darmen en buik, gevolgd door veel puistjes die ik normaal niet heb. Het wordt als het ware op een andere plek uit mijn lichaam geperst.
*Maar ook het afwisselende weer komt langs. Als warmbloedje kan ik nog weleens te fris gekleed gaan, en dat kan me dan zomaar pakken wanneer mijn weerstand even wat lager is. Even m’n cylus checken.
*Of ik ben te druk geweest. En ook die kan ik niet ontkennen. Ik kan het er behoorlijk van nemen als ik de honden niet heb. Daarbij is hetgeen ik dan onderneem ook vaak gerelateerd aan mijn persoonlijke ontwikkeling, waarin er vaak ook van alles wordt aangeraakt. Als dat niet genoeg ruimte krijgt om te integreren, dan vraagt dat ook wat van mijn lichaam.
In een meditatie vraag ik om ondersteuning. Wat ik nodig heb, te doen heb, om uiteindelijk ook het herstel van mijn lichaam te bevorderen. Want ik kan me wel beter willen voelen, maar als ik alleen maar symptomen ga bestrijden, dan zal het langer duren en minder toekomstbestendig zijn. Ik mag vertragen, verzachten, lekker broeden in mijn cocoon.
Want nee, ik ben niet ziek. Niet in mijn lijf, dat eigenlijk alleen maar met me praat. Niet in mijn hoofd, mijn gedachten. Misschien is die ook niet eens te veel aanwezig geweest.
Wanneer ik bewust voor iets kies, kies ik met mijn hart. Wil alleen niet zeggen dat dat altijd makkelijk is. Jezelf uiten, creativiteit zit ook in je keelchakra, daar waar het nu schuurt. Je buik gaat onder andere over verbinden. Je basis gaat over bijvoorbeeld veiligheid. Als dit allemaal geraakt wordt, kan je dat ook fysiek voelen. Normaalste zaak van de wereld waar we soms te lang aan voorbij gaan. En dan trapt het lichaam op de rem.
Het is even niet aangenaam. En tegelijkertijd is er ook van alles leuks aan het ontwaken. Een datum voor de workshop, een tweede workshop, de coachbus, het zomerseizoen dat voor de deur staat.
Hoe kijk jij naar ‘ziek’ zijn? Kan je daar mee Zijn? Durf je te luisteren naar je lichaam? En daar gehoor aan te geven?




Yesss, "ziek" is een woord wat ik liever opvat als/vervang door "tijdelijke disharmonie in mijn lichaam, veroorzaakt door een tekort of teveel aan energie in de chakra die gekoppeld is aan het lichaamsdeel dat zich ff uit balans voelt..." Meestal ben ik aardig gevoelig voor de signalen van mijn lichaam, en voel ik aan waar ik naar hoor te luisteren. Of ik dat dan ook daadwerkelijk doe, is een tweede ;) Soms... wint mijn mind het en ga ik langer door. Blijk ik ineens toch heel veel wilskracht in me te hebben, ook om me ertoe te zetten de dingen te doen waar mijn hartje minder blij van wordt. Geluk bij een ongeluk, eigenlijk. En andere dagen... ben ik heerlijk…